29η Σεπτεμβρίου: Διεθνής Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την Απώλεια και τη Σπατάλη Τροφίμων: Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλη αδιαφορία *****Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου Η 29η Σεπτεμβρίου, Διεθνής Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την Απώλεια και τη Σπατάλη Τροφίμων, έρχεται ξανά για να μας θυμίσει ότι στην Ελλάδα του 2025 συνεχίζουμε να πετάμε 1,5 εκατομμύριο τόνους τροφίμων ετησίως, την ώρα που χιλιάδες συμπολίτες μας σιτίζονται από κοινωνικά παντοπωλεία και συσσίτια. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς κοινωνικό αλλά είναι δείκτης αποτυχίας της Πολιτείας, των θεσμών και ενός τμήματος της αγοράς που αδιαφορεί για το συλλογικό συμφέρον. θεσμική απουσία Η χώρα μας δεν διαθέτει ακόμη ένα συνεκτικό εθνικό σχέδιο για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων. Υπάρχουν αποσπασματικές δράσεις, μεμονωμένες πρωτοβουλίες και καλές πρακτικές, αλλά χωρίς θεσμική κατοχύρωση και υποχρεωτική εφαρμογή. Στην πράξη, οι αγρότες συχνά αναγκάζονται να καταστρέφουν προϊόντα επειδή δεν υπάρχουν δίκτυα διάθεσης, ενώ τα σούπερ μάρκετ πε...

  Προσβασιμότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια: Μεθοδολογικές προκλήσεις των ελέγχων. *****Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου Η προσβασιμότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν αποτελεί απλώς τεχνικό ζήτημα συμμόρφωσης με πρότυπα είναι υπόθεση ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ακαδημαϊκής δημοκρατίας. Παρά τη θεσμική πρόοδο, η διενέργεια ελέγχων προσβασιμότητας εξακολουθεί να συναντά σημαντικές μεθοδολογικές προκλήσεις, οι οποίες συχνά περιορίζουν την αποτελεσματικότητα των πολιτικών ένταξης. Οι αξιολογήσεις συνήθως ξεκινούν από τη φυσική υποδομή: ράμπες, ανελκυστήρες, τουαλέτες, σήμανση. Ωστόσο, η εμπειρία της πρόσβασης επεκτείνεται πολύ πέρα από τα ορατά αυτά στοιχεία. Η ψηφιακή προσβασιμότητα (ιστότοποι, πλατφόρμες e-learning, ψηφιοποιημένο υλικό) και οι μέθοδοι διδασκαλίας αποτελούν εξίσου κρίσιμες πτυχές, αλλά συχνά μένουν εκτός του βασικού ελέγχου. Ένας ουσιαστικός έλεγχος πρέπει να τα συνδυάζει. Διεθνή πρότυπα και ελληνικό πλαίσιο Τα διεθνή πρότυπα, όπως οι αρχές καθολικού σχεδιασμού κα...

  Ο κίνδυνος του στασιμοπληθωρισμού: Μπορεί η Ευρώπη να αποφύγει την παγίδα το 2026; ***Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου Η ευρωπαϊκή οικονομία τα τελευταία πέντε χρόνια δοκιμάστηκε από διαδοχικές κρίσεις. Η πανδημία του Covid-19 το 2020 προκάλεσε βαθιά ύφεση στους μη χρηματοπιστωτικούς τομείς, ιδίως στις υπηρεσίες που έκλεισαν με τα lockdown. Ακολούθησε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, που ανατίναξε τις τιμές ενέργειας και τροφίμων, δημιουργώντας ένα πρωτοφανές κύμα πληθωρισμού. Από το 2023 μέχρι σήμερα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσπαθεί με συνεχείς αυξήσεις επιτοκίων να επαναφέρει την σταθερότητα τιμών. Κι όμως, ο πληθωρισμός παραμένει επίμονα υψηλότερος του στόχου, ενώ η ανάπτυξη επιβραδύνεται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, όλο και περισσότεροι οικονομολόγοι μιλούν για τον κίνδυνο του στασιμοπληθωρισμού , δηλαδή τον συνδυασμό χαμηλής ή μηδενικής ανάπτυξης με υψηλό πληθωρισμό. Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: Μπορούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αποφύγουν αυτή την παγίδα ...

  Σενάρια και Βιώσιμη Ανάπτυξη: Η Ελλάδα μπροστά στο δίλημμα εφαρμογής ή αποτυχίας των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης . **Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου Η υιοθέτηση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) από τον ΟΗΕ αποτέλεσε μια ιστορική στιγμή, με ένα ολιστικό σχέδιο που φιλοδοξεί να παντρέψει την οικονομική ανάπτυξη με την κοινωνική δικαιοσύνη και την περιβαλλοντική προστασία. Όμως στην Ελλάδα, η πορεία από τη θεωρία στην πράξη αποδεικνύεται επίπονη και συχνά αντιφατική. Η ελληνική πραγματικότητα Η χώρα μας εξακολουθεί να λειτουργεί με όρους βραχυπρόθεσμης διαχείρισης. Οι ΣΒΑ απαιτούν συνέργεια, συνέπεια και διαχρονική στρατηγική τρία στοιχεία που το ελληνικό πολιτικό σύστημα δυσκολεύεται να υπηρετήσει. Η αλλαγή κυβέρνησης συχνά ισοδυναμεί με ακύρωση ή επανεκκίνηση πολιτικών. Έτσι, η Ελλάδα αντί να προχωρά βήμα-βήμα, αναλώνεται σε έναν φαύλο κύκλο αποσπασματικών μέτρων. Η απουσία στρατηγικής Η αξία της ανάλυσης σεναρίων, διεθνώς αναγνωρισμένη, παραμένει σχεδόν άγνωστη στο ελληνικό κράτος....

  Περιορισμοί & Προβληματισμοί απο τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στην Διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης . ******Πολλοί χαμηλοσυνταξιούχοι ή εργαζόμενοι με εισόδημα κάτω των 8.636 € δεν είχαν φορολογική υποχρέωση εξαρχής αρα έχουν περιορισμένο όφελος αφού η αύξηση αφορολόγητου τους αφήνει σχεδόν αδιάφορους. Στεγαστικά δάνεια – προσβασιμότητα ******Τα χαμηλά εισοδήματα δυσκολεύονται να πάρουν δάνειο λόγω αυστηρών τραπεζικών κριτηρίων. Έτσι, ενώ οι εξαγγελίες ακούγονται ελκυστικές, στην πράξη δεν δύναται να εφαρμοστούν . Κόστος ζωής & ακρίβεια *****Δεν ανακοινώθηκαν ισχυρά μέτρα για το καλάθι της νοικοκυράς (τρόφιμα, καύσιμα). ****Οι φοροελαφρύνσεις ωφελούν, αλλά η ακρίβεια μπορεί να “ροκανίσει” τα οφέλη πολύ γρήγορα. Ασφαλιστική υποχρέωση για κατοικίες ****Αν και σωστή ως πολιτική ανθεκτικότητας, για χαμηλά εισοδήματα η υποχρέωση ασφάλισης κατοικίας μπορεί να είναι ένα νέο μηνιαίο κόστος που δεν είναι εύκολο να καλυφθεί. Τελική Εικόνα Οι καθαροί μισθωτοί με 8.000–12.000 € ετήσιο...

  Γιατί όχι Κοινωνικό Φροντιστήριο στον Δήμο Αγίας Παρασκευής; Καθώς ξεκινά το σχολικό έτος 2025-2026, όλοι οι γειτονικοί δήμοι έχουν ήδη πάρει πρωτοβουλίες για τη δημιουργία Κοινωνικών Φροντιστηρίων, καλώντας εκπαιδευτικούς –δημόσιους ή ιδιωτικούς, εν ενεργεία ή συνταξιούχους– αποφοίτους Πανεπιστημίων, αλλά και φοιτητές του τελευταίου έτους σπουδών ώστε να συνεισφέρουν εθελοντικά. Πρόκειται για μια ουσιαστική κοινωνική πολιτική, που δίνει στήριξη στις οικογένειες και προσφέρει ισότιμες ευκαιρίες στα παιδιά που έχουν ανάγκη. Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής γιατί δεν προχωρά σε αντίστοιχη πρωτοβουλία; Τι θεωρεί προτεραιότητα η Δημοτική Αρχή; Να στηρίξει τις οικογένειες και τη νέα γενιά της πόλης μας ή να συνεχίζει με: απευθείας αναθέσεις, πολυδάπανες  εκδηλώσεις, και  φεστιβάλ με αμφίβολο κοινωνικό αποτύπωμα; Η κοινωνική πολιτική δεν είναι επικοινωνία ούτε πυροτέχνημα. Είναι πράξη ευθύνης και μέτρο πολιτισμού. Οι γείτονες δήμοι δείχνουν τον δρόμο. Η Αγία Παρασκευή γιατί μένει πίσ...

  Η Παιδεία δεν εμπορευματοποιείται: Το μέλλον του Λαϊκού Πανεπιστημίου Αγίας Παρασκευής σε σταυροδρόμι. Η  παραίτηση της Κοσμήτορος και των επιστημονικών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Δημοτικού – Λαϊκού Πανεπιστημίου Αγίας Παρασκευής δεν ήταν ένα απλό διοικητικό συμβάν. Ήταν ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για το μέλλον ενός θεσμού που υπηρετεί, με κοινωνικό και δημόσιο προσανατολισμό, τη διάδοση της γνώσης, την ενίσχυση της δια βίου μάθησης και την επιστημονική κατάρτιση των πολιτών. Στη θέση της δημόσιας, ανοιχτής και προσβάσιμης εκπαίδευσης, η νέα Δημοτική Αρχή – σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις – φαίνεται να προετοιμάζει ένα σχέδιο που, αν υλοποιηθεί, θα οδηγήσει στον μετασχηματισμό του Λαϊκού Πανεπιστημίου σε κεφαλαιουχική εταιρεία. Στόχος δεν είναι η αναβάθμιση της εκπαιδευτικής αποστολής, αλλά – όπως διαφαίνεται – η διαχείριση σημαντικών χρηματοδοτήσεων από τον Αναπτυξιακό Νόμο, πιθανόν εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, μέσω ενός νέου φορέα με εταιρικά χαρακτηριστικά και ασαφή π...