Η Παιδεία δεν εμπορευματοποιείται: Το μέλλον του Λαϊκού Πανεπιστημίου Αγίας Παρασκευής σε σταυροδρόμι. Η  παραίτηση της Κοσμήτορος και των επιστημονικών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Δημοτικού – Λαϊκού Πανεπιστημίου Αγίας Παρασκευής δεν ήταν ένα απλό διοικητικό συμβάν. Ήταν ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για το μέλλον ενός θεσμού που υπηρετεί, με κοινωνικό και δημόσιο προσανατολισμό, τη διάδοση της γνώσης, την ενίσχυση της δια βίου μάθησης και την επιστημονική κατάρτιση των πολιτών. Στη θέση της δημόσιας, ανοιχτής και προσβάσιμης εκπαίδευσης, η νέα Δημοτική Αρχή – σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις – φαίνεται να προετοιμάζει ένα σχέδιο που, αν υλοποιηθεί, θα οδηγήσει στον μετασχηματισμό του Λαϊκού Πανεπιστημίου σε κεφαλαιουχική εταιρεία. Στόχος δεν είναι η αναβάθμιση της εκπαιδευτικής αποστολής, αλλά – όπως διαφαίνεται – η διαχείριση σημαντικών χρηματοδοτήσεων από τον Αναπτυξιακό Νόμο, πιθανόν εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, μέσω ενός νέου φορέα με εταιρικά χαρακτηριστικά και ασαφή π...

  Υγιεινή στο σχολικό περιβάλλον: Μια νέα αρχή για τη σχολική χρονιά ***********Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου Με το πρώτο κουδούνι να ηχεί, οι σχολικές αίθουσες και οι αυλές γεμίζουν και πάλι με μαθητές, χαρά και δημιουργικότητα. Το άνοιγμα των σχολείων δεν σηματοδοτεί μόνο την επιστροφή στη μάθηση, αλλά και την ανάγκη να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην υγιεινή του σχολικού περιβάλλοντος, ώστε να διασφαλιστεί η υγεία όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας. Καθαροί χώροι – υγιείς μαθητές Η σχολική αίθουσα είναι χώρος συμβίωσης και γι’ αυτό η καθαριότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση. Ο τακτικός αερισμός, η καθημερινή απολύμανση επιφανειών και η φροντίδα για καθαρές τουαλέτες με επάρκεια σε σαπούνι και χαρτί, μειώνουν σημαντικά την πιθανότητα μετάδοσης ασθενειών. Η αξία της ατομικής υγιεινής Οι μαθητές χρειάζεται να ενθαρρύνονται σε απλές αλλά ουσιαστικές συνήθειες: συχνό πλύσιμο χεριών, χρήση ατομικών παγουριών και δοχείων, κάλυψη στόματος και μύτης σε φτέρνισμα ή βήχα, αποφυγή ανταλλαγή...

  Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση και η Ελλάδα: Μεταρρυθμίσεις στα χαρτιά ή πραγματική μετάβαση; ******** Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου , Οικονομολόγου – Πτυχιούχος της Σχολής Επιστημών  Οικονομίας και Διοίκησης του Τμήματος ΤΟΠΑ (Τοπικής &Περιφερειακής Ανάπτυξης) στο ΠΑΝΤΕΙΟ Πανεπιστήμιο Τρόπο τινά, όταν μιλούσαμε για την 4η βιομηχανική επανάσταση, το αφήγημα ήταν σαφές: η Ελλάδα έπρεπε να μετασχηματίσει την οικονομία της γρήγορα, να δημιουργήσει τις ψηφιακές υποδομές του μέλλοντος, να επενδύσει στις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού της και να προσφέρει ένα φιλικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις και την καινοτομία. Στόχος ήταν η χώρα να μην χάσει το τρένο της νέας εποχής. Αλλά σήμερα, χρόνια μετά, πρέπει να αναρωτηθούμε: τα καταφέραμε ή ακόμα προσπαθούμε; Είναι γεγονός ότι έγιναν βήματα. Το gov.gr  απλοποίησε αρκετές διαδικασίες, οι ψηφιακές υπηρεσίες του κράτους επεκτάθηκαν, ξένες επενδύσεις σε data centers ήρθαν στη χώρα, ενώ το οικοσύστημα των startups απέκτησε δ...

  Στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε; Η Ελλάδα σε τροχιά γενικευμένης εκτροπής. **Του Φώτη Αλεξόπουλου Οικονομολόγου – Πολιτικού Επιστήμονα Η καθημερινότητα πλέον δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αυταπάτες. Εγκληματικότητα χωρίς φρένα, λαθρομετανάστευση εκτός ελέγχου, πολιτικές παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, έξαρση αντισημιτικών φαινομένων και οργανωμένη καταλήστευση δημοσίου χρήματος. Οι πολίτες βιώνουν μια συνθήκη διάλυσης – θεσμικής, κοινωνικής και ηθικής. Συμμορίες παντού – Ασφάλεια πουθενά Η αστυνομία μετρά περιστατικά, η κοινωνία μετρά πληγές. Από τις μαφιόζικες εκτελέσεις μέχρι τις καθημερινές ληστείες σε σπίτια, οι πολίτες νιώθουν ότι είναι μόνοι τους. Εγκληματικές ομάδες ξεφυτρώνουν σαν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας, κατατρώγοντας το υστέρημα και την ψυχική αντοχή του λαού. Το μεταναστευτικό δεν είναι «προσφυγικό» – Είναι μηχανισμός αποσταθεροποίησης Χρόνια τώρα, με την ευρωπαϊκή αφέλεια και την κρατική ανικανότητα ως προμετωπίδα, η Ελλάδα έχει γίνει πέρασμα και τελικά...

  Μεταναστευτικό και Ανάπτυξη: Η Μεγάλη Πολιτική Αυταπάτη *****Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου Τα τελευταία χρόνια, ακούμε όλο και συχνότερα από τα πλέον υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη –και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό– ότι η «λύση» για την ελληνική ανάπτυξη βρίσκεται στη λεγόμενη εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού. Η αφήγηση είναι απλή: η Ελλάδα γερνάει, οι νέοι φεύγουν, οι θέσεις εργασίας σε κρίσιμους τομείς μένουν ακάλυπτες∙ άρα οι μεταναστευτικές ροές μπορούν να λειτουργήσουν ως οξυγόνο για την οικονομία. Όμως, αλήθεια, ποια χώρα στον κόσμο κατάφερε να οικοδομήσει μακροχρόνια αναπτυξιακή στρατηγική στηριγμένη αποκλειστικά σε μεταναστευτικά κύματα, χωρίς να έχει προηγουμένως λύσει τα δικά της θεμελιώδη δημοσιονομικά και διαρθρωτικά προβλήματα; Καμία. Η ελληνική οικονομία δεν είναι «ουδέτερη υποδοχέας» εργατικών χεριών. Είναι μια οικονομία βεβαρημένη με εκατοντάδες δημοσιονομικά κενά, ασφυκτική φορολογία, θνησιγενές ασφαλιστικό και μια αγορά εργασίας που λειτουργεί περισσότερο ως ζούγ...