ΦΩΤΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ : Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση και η Ελλάδα: Μεταρρυθμίσεις στα χαρτιά ή πραγματική μετάβαση;
Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση και η Ελλάδα: Μεταρρυθμίσεις στα χαρτιά ή πραγματική μετάβαση;
******** Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου , Οικονομολόγου – Πτυχιούχος της Σχολής Επιστημών Οικονομίας και Διοίκησης του Τμήματος ΤΟΠΑ (Τοπικής &Περιφερειακής Ανάπτυξης) στο ΠΑΝΤΕΙΟ Πανεπιστήμιο
Τρόπο τινά, όταν μιλούσαμε για την 4η βιομηχανική επανάσταση, το αφήγημα ήταν σαφές: η Ελλάδα έπρεπε να μετασχηματίσει την οικονομία της γρήγορα, να δημιουργήσει τις ψηφιακές υποδομές του μέλλοντος, να επενδύσει στις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού της και να προσφέρει ένα φιλικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις και την καινοτομία. Στόχος ήταν η χώρα να μην χάσει το τρένο της νέας εποχής.
Αλλά σήμερα, χρόνια μετά, πρέπει να αναρωτηθούμε: τα καταφέραμε ή ακόμα προσπαθούμε;
Είναι γεγονός ότι έγιναν βήματα. Το gov.gr απλοποίησε αρκετές διαδικασίες, οι ψηφιακές υπηρεσίες του κράτους επεκτάθηκαν, ξένες επενδύσεις σε data centers ήρθαν στη χώρα, ενώ το οικοσύστημα των startups απέκτησε δυναμική. Αυτές οι εξελίξεις προβάλλονται έντονα ως «εθνικές επιτυχίες».
Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς: αυτή είναι η βιτρίνα. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα παραμένει ουραγός σε κρίσιμους δείκτες ψηφιακής μετάβασης. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που αποτελούν το 95% της οικονομίας μας, δεν έχουν τα μέσα ούτε την τεχνογνωσία να κάνουν τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Στην περιφέρεια, η πρόσβαση σε γρήγορο ίντερνετ και ψηφιακές υπηρεσίες παραμένει προβληματική. Η εκπαίδευση και η κατάρτιση στις νέες τεχνολογίες δεν έχουν γίνει ποτέ εθνική στρατηγική προτεραιότητα.
Η ευθύνη του πολιτικού συστήματος
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πόρων· τα ευρωπαϊκά κονδύλια ρέουν άφθονα. Το πρόβλημα είναι η έλλειψη στρατηγικής και συνέπειας. Κάθε κυβέρνηση μιλά για «ψηφιακή Ελλάδα», αλλά το αφήγημα συχνά εξαντλείται σε επικοινωνιακές φιέστες και έργα-βιτρίνα.
Η 4η βιομηχανική επανάσταση δεν μπορεί να προχωρά με ημίμετρα. Δεν γίνεται να αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμα project απορρόφησης ΕΣΠΑ. Χρειάζεται πολιτική βούληση, σχέδιο και κυρίως συνέπεια στην εφαρμογή.
Η μεγάλη πρόκληση
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να μένει θεατής. Αν δεν επενδύσουμε σοβαρά στην τεχνολογική εκπαίδευση, στην υποστήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην αποκέντρωση των ψηφιακών υποδομών, κινδυνεύουμε να βρεθούμε στην επόμενη δεκαετία ως μια χώρα που καταναλώνει τεχνολογία αντί να την παράγει.
Η 4η βιομηχανική επανάσταση είναι εδώ και δεν περιμένει. Το ερώτημα είναι αν η Ελλάδα θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή αν θα αρκεστεί σε επιφανειακές επιτυχίες που κρύβουν μια βαθιά υστέρηση.
Η ώρα για αποφάσεις είναι τώρα. Γιατί κάθε καθυστέρηση δεν είναι απλώς χαμένη ευκαιρία· είναι χαμένη γενιά.

Comments
Post a Comment